poniedziałek, 22 czerwca 2015

Przedwakacyjne spotkanie w DKK w Kołczynie



Przedwakacyjne spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki

w kołczyńskiej bibliotece



           W piątkowe popołudnie przy sezonowych truskawkach oraz pysznych cynamonowych bułeczkach- według przepisu z omawianej książki- odbyło się ostatnie przed wakacjami spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki w kołczyńskiej bibliotece.
 Tematem dyskusji była książka Sarah Jio „ Dom na jeziorze”.
           
 Sarah Jio- jej powieści zostały przetłumaczone na 17 języków i znalazły się na listach bestsellerów miedzy innymi „ New York Timesa”. Oprócz pisania powieści zajmuje się pracą dziennikarską. Pisuje o jedzeniu, zdrowym odżywianiu, dietach, sporcie, rozrywce, podróżach, zakupach i psychologii. Mieszka w Seattle i jest matką trójki dzieci.

"Dom na jeziorze" jest typową twórczością autorki - liczne tajemnice niespodzianki jakie czekają na czytelnika dotyczące powiązań między bohaterami i ich przeszłości, a także dwutorowa akcja. Losy Ady i Penny poznajemy naprzemiennie, żałując że los tak je potraktował, że nie dał im pełni szczęścia, na które zasługiwały. Albo dał, by niedługo potem zabrać. A przecież każdy chce być kochany, przytulany, obdarzany pieszczotami, miłością i... maleńkim człowiekiem. Jednak istnieją ludzie, którzy zazdroszczą innym szczęścia, chcą go odebrać, chcą dzielić to czego nie powinni, wkraczają w życie innych i je niszczą. Tak jest i tutaj. Niby czytana powieść jest fikcją literacką, ale uwierzcie - autorka zawarła w niej tyle prawdy    o ludziach, nie zawsze tej pozytywnej, że aż ściskało za serce. Odrzucona żona, niechętny jej mąż, tajemnicze kobiety i mężczyźni w garniturach, smutny chłopiec Jimmy, który nie czuje miłości matki, a nawet elementy wojny. Zdarzały się łzy podczas czytania. Zakończenie bardzo zaskakujące. Książkę czyta się jednym tchem, fantastyczna, godna polecenia. Odsyłamy do lektury.
       
  Przed nami dłuższa przerwa. Do zobaczenia…






                                                                                   

czwartek, 18 czerwca 2015

Noc Kupały- zapraszamy!!!


Relacja z spotkania z gerontopedagogiem




„Któż by wiedział, że czas leci
Gdyby nie lustro i -  gdyby nie dzieci”
J.Sztaudynger
      AKTYWNY SENIOR                                                                                                                                                 
to propozycja   organizacji  w Gminnej Bibliotece Publicznej  w Krzeszycach  w ramach działalności Stowarzyszenia Strefa Aktywności Rozmaitej   spotkań    dla seniorów i o seniorach.
Pierwsze spotkanie z cyklu AKTYWNY SENIOR  cieszyło się ogromnym zainteresowaniem  z jednoznacznym  wnioskiem,  że warto zająć się tym tematem.   Spotkanie prowadziła gerontopedagog - Jolanta Bednarska.
Na spotkaniu poruszono temat gerontologii – nauki, która  zajmuje się profilaktyką- przyczynia się do  dłuższego zachowania zdrowia. Podkreśla również wagę takich czynników środowiskowo- społecznych jak:     
  - izolacja społeczna i psychiczna                                                                             
 - pogarszanie się na tym etapie życia sytuacji materialnej
- gwałtowna zmiana warunków środowiskowych
- istnienie i dostępność odpowiednich dla ludzi starszych form rekreacji i aktywnego wypoczynku
- właściwe nastawienie do ludzi starszych i tej fazy życia
Na spotkaniu rozmawialiśmy też o  głównych cechach okresu starości .
    Starość i starzenie się - to pojęcia, które nie zostały jeszcze jednoznacznie zdefiniowane, zarówno przez nauki biologiczne jak i społeczne. Pierwsze z tych pojęć traktowane jest jako zjawisko, faza życiowa, drugie natomiast jest procesem.
 Starość jako etap, stan w życiu człowieka ma charakter statyczny, starzenie się natomiast, traktowane jako proces rozwojowy jest zjawiskiem dynamicznym.
 Postępujące zmiany społeczno - ekonomiczne, coraz szybszy postęp techniczno - informatyczny, wzrost stopy życiowej ludności, rozwój i osiągnięcia medycyny, przyczyniają się do wydłużenia życia ludzkiego. Konsekwencją tego jest szybszy wzrost liczby osób w podeszłym wieku, niż liczby osób nowo narodzonych.
 O tym, że starość jest nieunikniona wie każdy z nas, starzejemy się wszyscy. Starość przebiega w różny sposób, ma różne oblicza. Starość nie powinna być utożsamiana z chorobą, gdyż jest etapem rozwoju osobniczego następującym po okresie dojrzałości. W przeszłości utożsamiano starzenie się z pojawiającą się i stopniowo postępującą niewydolnością ważnych dla życia narządów. 
 Czym jest dokładnie starzenie się? Oznacza ono stopniowe zmniejszenie rezerwy czynnościowej narządów, które zmniejszają możliwość zachowania równowagi wewnątrzustrojowej. Jest to proces ciągły i nieodwracalny. Starzenie się ma duże znaczenie indywidualne i społeczne, ponieważ zbliża człowieka do okresu starości.
 Granice starości są bardzo płynne a sam proces starzenia się przebiega etapami. Najpierw jest etap starzenia się społecznego, dopiero później następuje starzenie fizyczne. Starzenie zależy od sposobu i warunków życia. Odmiennie będzie przebiegało u mężczyzn i kobiet, inaczej na wsi i w mieście. 
Do najczęściej spotykanych zalicza się 4 okresy starości:
- 60-69 lat - wiek początkowej starości,
- 70-74 lata - wiek przejściowy między początkową starością a wiekiem ograniczonej sprawności fizycznej i umysłowej,
- 75-84 lata - wiek zaawansowanej starości,
- 85 lat i więcej - niedołężna starość.                                               
    Jednakże wiek kalendarzowy nie jest jednak najwłaściwszym miernikiem nasilenia się procesów starzenia. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO), za początek starości uznaje 60 rok życia.  Wyróżnia w niej trzy zasadnicze etapy:
- od 60-75 roku życia- wiek podeszły (tzw. wczesna starość),
- od 75-90 roku życia wiek starczy (tzw. późna starość),
- 90 rok życia i powyżej- wiek sędziwy (tzw. długowieczność)
Za podstawowe cechy starości uważa się:
- znaczny spadek zdolności adaptacyjnych człowieka w wymiarze biologicznym, psychospołecznym;                                                                                                                                               - postępujące ograniczenie samodzielności życiowej;
- stopniowe nasilenie się zależności od otoczenia
 Do najważniejszych problemów ludzi starszych można zaliczyć samotność, chorobę, inwalidztwo, życie w ubóstwie, poczucie nieprzydatności. Wszystkie te problemy wskazują na istniejącą marginalizację osób starszych jako zbiorowości, czego przykładem może być stopniowe eliminowanie ich z aktywnego życia zawodowego i społecznego w momencie przekraczania granicy wieku emerytalnego.                            
                              Starość jest okresem trudnym, człowiek musi zostać do niej odpowiednio przygotowany. Na to, jak jest ten okres przeżywany, mają wpływ różne czynniki zarówno indywidualne, w tym genetyczne, jak i społeczne. Ludzie starsi staja się coraz mniej sprawni, coraz więcej chorują. Rozwój geriatrii i gerontologii przyczyniają się do postępu w działaniach na rzecz poprawy jakości życia w okresie starości. Powszechne przygotowanie się do starości stanowi nowe wyzwanie dla współczesnych społeczeństw. Zasadnicze znaczenie w procesie edukacji dla dobrego przeżywania starości ma motywowanie ludzi do aktywności:   tak fizycznej, jak i intelektualnej.
Stowarzyszenie SAR oraz Gminna Biblioteka Publiczna  w Krzeszycach  zauważa te potrzeby i  zaprasza na kolejne spotkania z cyklu AKTYWNY SENIOR już od wrześniu br.
Pani JOLANCIE BEDNARSKIEJ  dziękujemy za majowe   spotkanie oraz  ogromne zaangażowanie i chęć poprowadzenia cyklu spotkań dla  AKTYWNYCH SENIORÓW w krzeszyckiej bibliotece.
Jolanta Solińska

















środa, 17 czerwca 2015

"O Ince, która zachowała się jak trzeba"



Na poniedziałkowym (15.06.2015r.) spotkaniu Dyskusyjnego Klubu Książki dla dzieci i młodzieży, prowadziliśmy rozmowy o książce Anny Niedzieli-Strobel „O Ince, która zachowała się jak trzeba”.
Oparta na faktach opowieść napisana językiem zrozumiałym dla młodego czytelnika. Pięknie opowiedzia­na historia jest jednocześnie głęboką analizą postaw moralnych, wierności, prawdzie bycia dobrym i pomocnym oraz bycia patriotą. Danuta Siedzikówna ps. .Inka zgodnie z przykazaniami swej babci, do końca zachowywała się - jak trzeba". Jako sanitariuszka pomagała rannym towarzyszom broni, ale także miała litość nad rannymi jeńcami wzię­tymi do niewoli W śledztwie nie wydała nikogo spośród współpracowników, biorąc wszystkie winy na siebie.
Niewątpliwie, Inka może być - i zapewne zostanie - wzorem do naśladowania dla równych jej wiekiem, mło­dych Polaków. Krzeszyckiej młodzieży książka jak najbardziej się podobała. Po przeanalizowaniu tekstu, każdy klubowicz miał przygotowane pytania ze znajomości treści książki. Następnie młodzież za zadanie miała utworzyć opowieść z innym biegiem wydarzeń.
Na ostatnie przedwakacyjne spotkanie zapraszamy 22.06.2015r.